Semolina is een grof gemalen meel van harde durumtarwe. In Nederland noemen we het vaak griesmeel. Toch zit er een verschil tussen gewone griesmeel en semolina. Semolina wordt meestal gemaakt van durumtarwe: een stevige tarwesoort met veel gluten en een warme, gele kleur. Italianen gebruiken graag semolina in hun pasta. Door het hoge eiwit- en glutengehalte blijft de pasta namelijk mooi stevig tijdens het koken.

Semolina heeft een zachte, nootachtige smaak. Warm, rond en een tikje zoet. De structuur is grover dan bloem. Hierdoor geeft het extra crunch aan brood, pizza en deeg.

Ja en nee: griesmeel is een verzamelnaam voor grof gemalen graan. En semolina is daar een soort van. Kortom: alle semolina is griesmeel, maar niet alle griesmeel is semolina. Gewone griesmeel kan namelijk ook van zachte tarwe of maïs worden gemaakt.

Semolina is een echte alleskunner in de keuken. Je gebruikt het voor pasta’s zoals tagliatelle, ravioli en lasagnevellen. Ook pizzabakkers zijn fan, want semolina zorgt voor een krokante bodem, minder plakken en extra smaak. In brood geeft het juist een stevige korst, luchtige binnenkant en warme gele kleur. En in toetjes komt semolina helemaal tot z’n recht: romig, zacht en heerlijk nostalgisch. Probeer Bougatsa eens: een Grieks dessert met custard, filodeeg en semolina. In deze video laten we je stap voor stap zien hoe je deze delicatesse maakt:

Semolina wordt gemaakt van tarwe en bevat gluten. Daarom is het niet geschikt als je glutenvrij eet. Semolina bevat vezels, eiwitten en ijzer. Of semolina een gezonde keuze is, hangt af van hoeveel je ervan eet en waarmee je het combineert. Kijk voor de voedingswaarden altijd op de verpakking.